Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

                                      | Ustaw jako startowa| Dodaj do ulubionych|Wyszukiwarka

 
..::MENU::..
 


 
 Strona Główna   
 
 Sucha Gora   
 
 Powstanie   
 
 Poczatki   
 
 Podzial   
 
 Miejsca   
 
 Galeria   
 
 Ksiega gosci   
 
 Linki   
 
 Humor   
 
 Mini slownik Slaski   


 
     
 
..::Sucha Góra::..
 

Geneza nazwy "Sucha Góra"


Po najeździe Hunów w V wieku naszej ery i po ustaniu wędrówek lódów, na Śląsku na nowo zaczeły powstawac grody i wsie. Wycinano lasy dla polanek i tworzwenia roli, budowno chaty, a dla obrony przed dzikimi zwierzętami ogradzano to wszystko płotem.
Takie to osady stanowią początki naszych miast, takich jak Opole czy Bytom. Gdy w takich osadach zaczeło być za ciasno, osiedlano się w okolicy, którom nazywano według jej właściwości. Okolicę pełnom bobrów nazywano Bobrowniki, Bobrek, polanę obfitującą w "repy", czyli w rzepę nazwaną Repty.
Za czasów nawracania pogańskiego Śląska przez św. Cyryla i Metodego oraz św. Wojciecha i jego brata Radzima, prawdopodobnie istniał już Radzionków. Wzniesienie, u stóp którego stawiano chate, nazwano później Księżą Górą.
Troche dalej, na północny - zachód znajduje się drugie, trochę niższe wzniesienie. Jego szczyt porośnięty kępami suchej trawy, zwane w miejscowym narzeczu "scoty" lub "szczoty". Ziemia była tu piaszczysta, spękana, sucha. Obfite opady atmosferyczne, czeste burze i tak zwane oberwania chmur były w owym czasie zjawiskiem normalnym. W Radzionkowie i w pobliskich Bobrownikach była w tedy powódź, natomiast wzgórze było suche, najwyżej trochę przez deszcz skropnione. Z tego też powodu, najprawdopodobniej, nazywano je Sucha Góra.
Zjawiska te występowały jeszcze sporadycznie w okresie międzywojennym. O nieszczęściu, jakie spowodowała powódź, ogłaszały syeny wzywające na pomoc strażaków i wszystkich chetnych do pomocy.
Obecnie, w okresach dużych zmian klimatycznych nie ma już takich zjawisk, niemniej, można zauważyć, że chmury deszczowe, tak jak i burze omijają tę miejscowość. Prawdom jest, iż kiedy w Bytomniu, Radzionkowie i w Bobrownikach pada ulewny deszcz, to w Suchej Górze na ogół tylko kropi.W ciągu następnych stuleci, nazwa Sucha Góra ulegała zmianie. W okresie wzmożonego górnictwa w tej okolicy, wgórze to nazywane Żelazną Górą. A oto co pisze na ten temat ks.proboszcz dr J.Knosała w swojej książce pt."Parafia Radziąkowska", wydanej w 1926 r.
W ciągu następnych stuleci, nazwa Sucha Góra ulegała zmianie. W okresie wzmożonego górnictwa w tej okolicy, wgórze to nazywane Żelazną Górą.
A oto co pisze na ten temat ks.proboszcz dr J.Knosała w swojej książce pt."Parafia Radziąkowska", wydanej w 1926 r.
"W większych rozmiarach aniżeli w pobliżu Stroszku uruchomiono póżniej górnictwo na Suchejgórze. Ta Suchagóra ongiś ze względu na bogate swoje pokłady rudy żelaznej nazwana była "Żelazną górą", odkrywała w różnych dokumętach poważną rolę. Kiedy dnia 2 marca 1449 r. sprzedano połowę Rydnych Piekar i Bobrownik panu Niklasowi Brzezińce, sprzedano obok tychże położoną góre żelazną zwłaszcza jako obiekt wartościowy. Każda inna zmiana majątkowa wzwyż wymienionych wioskach wzmiankuje też >>górę żelazną<< tak np. w 1482 r. W tych czasach przypuszczalnie na górze żelaznej uprawiano górnicteo, ponieważ tak często i dokładnie o wartości tej ziemi mówiono".
W późniejszych czasach Suchą Górę nazywano Górą Strzybniczą. Pisze o tym Jan Nowak w swojej książce pt."Kronika Miasta i Powiatu Tarnowskie Góry", wydanej nakładem autora w 1927 roku. "JUż kilka wieków przed założeniem osady Sucha Góra, mianowicie w 13 i 14 stuleciu, kiedy kruszcu kwitło koło Bytomnia, panował na ten wzgóżu ożywiony ruch kopalniany. Po podięciu górnictwa pod Tarnowskimi Górami zbadano także dokładnie teren koło Suchejgóry, i w latach 1534-1559bito tu 290 szybów. Aczkolwiek w następnych latach niema w księgach górniczych żadnych zapisków, jednak zdaje się że i nadal zajmowano się górnictwem, przypuszczalnie w starych szybach, gdysz w 1579 r. zafantowano kruszec ze szybu Wojdrechy w 1581 r. ze szybu Matrygi na Górze Strzybniczej, jak to wówczas Suchagórę nazywano. Z jakiegoś protokołu z dnia 17 czerwca 1574 r. wynika, że istniał w górze Strzybniczej podkop, którego ujście znajdowało się pod Stroszkiem. Kruszce w tej górze dobywano bez sztolni i odwadniarek w głębokości 21 do 25 sążni górniczych, gdzie tylko mało było wody".
W owym czasie wydobywano kruszec zawierający srebro, które w miejscowym narzeczu nazywano strzybło, stąd góre nazywano Górą Strzybniczą, a po wyczerpaniu się ich złóż i na skutek braku wód podziemnych, które zalewały inne kopalnie powrócono do pierwotnej nazwy Sucha Góra.